یک بازیکن در طول بازی معمولاً کمتر از سه دقیقه توپ در اختیار دارد. بقیه ۹۰ دقیقه، حرکت بدون توپ است.
چهار نوع حرکت
- حرکت برای دریافت — رفتن به فضایی که بتوان در آن توپ گرفت
- حرکت برای باز کردن فضا — رفتن به جایی که مدافع را با خود ببرد و فضا برای دیگری باز شود
- حرکت برای بستن — در فاز دفاعی، پوشاندن مسیر پاس
- حرکت برای پشتیبانی — نزدیک شدن به حامل توپ تا گزینه امن داشته باشد
حرکت نوع دوم، کمدیدهترین
بازیکنی که میدود و توپ نمیگیرد، در نگاه اول بیفایده به نظر میرسد. اما اگر آن دویدن یک مدافع را از مرکز بیرون بکشد، فضایی ساخته که گل از آن میآید.
در بسیاری از گلها، مؤثرترین حرکت متعلق به بازیکنی است که اصلاً به توپ نزدیک نشد.
زمانبندی، نه سرعت
حرکت زودهنگام، مدافع را آگاه میکند. حرکت دیرهنگام، فرصت را از دست میدهد. بهترین حرکت معمولاً دقیقاً در لحظهای شروع میشود که پاسنده سرش را بالا میآورد.
حرکت در فضای بین خطوط
ناحیه بین خط هافبک و خط دفاع حریف، سختترین فضا برای دفاع کردن است. بازیکنی که یاد بگیرد در آن فضا بایستد و در لحظه مناسب بچرخد، بدون اینکه سرعت فوقالعادهای داشته باشد، خطرناک میشود.





دیدگاهتان را بنویسید