تا چند سال پیش، وقت اضافه معمولاً عددی بین یک تا سه دقیقه بود. حالا پنج، هفت و حتی ده دقیقه عادی شده. دلیلش تغییر قانون نیست — تغییر در نحوه اجرای همان قانون است.
چه چیزهایی شمرده می‌شود
- تعویض‌ها — زمانی که بازیکن برای خروج و ورود صرف می‌کند
- مداوای مصدومان روی زمین
- زمان بررسی VAR و رفتن داور به مانیتور
- جشن گل
- اتلاف وقت عمدی
- توقف‌های انضباطی و نمایش کارت
آنچه عوض شد
پیش‌تر داوران این توقف‌ها را سرانگشتی تخمین می‌زدند و معمولاً کمتر از واقعیت اعلام می‌کردند. دستورالعمل تازه خواست که زمان واقعی محاسبه و اعلام شود — به‌ویژه برای جشن گل، که پیش از آن تقریباً هرگز حساب نمی‌شد.
نتیجه این شد که عدد نمایش‌داده‌شده بالا رفت، بدون اینکه خود قانون تغییری کرده باشد.
چرا بازی بیشتر از عدد اعلام‌شده طول می‌کشد
عدد روی تابلو حداقل است، نه حداکثر. اگر در همان وقت اضافه توقف تازه‌ای رخ دهد — مثلاً تعویض یا مصدومیت — داور می‌تواند بیشتر نگه دارد.
داور تنها کسی است که زمان را نگه می‌دارد. ساعت ورزشگاه و پخش تلویزیونی نمایشی‌اند و هیچ اعتبار رسمی ندارند.
زمان توپ در جریان
در یک بازی ۹۰ دقیقه‌ای، توپ معمولاً حدود ۵۵ تا ۶۰ دقیقه واقعاً در جریان است. بقیه صرف اوت، کرنر، خطا و توقف می‌شود. همین شکاف، دلیل بحث‌های جدی درباره تغییر به «ساعت متوقف‌شونده» است؛ ایده‌ای که در چند رقابت آزمایش شده اما هنوز فراگیر نشده.
دیدگاهتان را بنویسید